swietolodzian.pl

Według słownika pod pojęciem metafory rozumie się ?figurę stylistyczną polegającą na zestawieniu słów nie występujących zwykle we wspólnym związku zależności; znaczenie jednego ze słów zostaje przeniesione na drugie (np. przez przeniesienie właściwości konkretnego przedmiotu, zjawiska), powstaje wówczas swoista całość znaczeniowa o zabarwieniu emocjonalnym?. Upraszczając, metafora odwołuje się do intuicji, doświadczenia i wiedzy odbiorcy, czyli jego zdolności kojarzenia obrazów. To umiejętnie dobrane obrazowe porównanie, przenośnia. ?Życie to praca i rozczarowanie? powiedział właśnie (a ja zapisałem) młody człowiek siedzący razem ze mną w przedziale podczas podróży do Wrocławia, do swojej towarzyszki. No cóż, zapewne nie wierzy w swoje siły przed egzaminem, do którego oboje się przygotowywali odkąd tylko wiedli do pociągu. Metafory towarzyszą nam przez całe życie. Do niektórych tak się przyzwyczailiśmy, że używamy ich zupełnie bezwiednie: czas to pieniądz, biały jak papier, chudy jak patyk, piersi jak balony, klata jak u małolata (albo u goryla), blady jak ściana, łysy jak kolano, zgrabny jak słoń w składzie porcelany... Słowa ?metafora? używam jako odpowiednika opowiadania lub części mowy, które zakłada porównanie. Metafora obejmuje proste porównania i podobieństwa oraz dłuższe historie, przypowieści, bajki, anegdoty, alegorie i parabole. Metafora nie komunikuje w sposób bezpośredni. Proste metafory dokonują prostych porównań, których przykłady podałem powyżej. Dobra metafora może oświetlić niezrozumiałe i nieznane, przenosząc je do znanego i zrozumiałego.