swietolodzian.pl

Owszem, możemy zrzucać wszystko na brak czasu, utrudnienia zewnętrzne, zmęczenie czy obwiniać o to innych (\'z nią po prostu nie da się pogadać normalnie\', \'on ma trudny charakter\'), ale prawda jest taka, iż to my sami jesteśmy dla siebie największą barierą. Przeszkody, jakie sami tworzymy na drodze komunikacji, są złożone i zależą od mnóstwa czynników. Znamy je ? czytamy o nich w literaturze fachowej, uczymy na szkoleniach (mamy teraz swoistą \'modę\' na szkolenia i kursy komunikacji, mowy ciała, technik perswazji, asertywności itd.), a także rozmawiamy. Wydaje nam się, że poznanie mechanizmów jest równoznaczne z ich stosowaniem. Nic bardziej błędnego! Najważniejszym ? i najpotężniejszym z utrudnień w komunikacji ? jest nasza osobowość. Dopiero zmiana głęboko zakorzenionych nawyków, przekonań i nastawienia może sprawić, że nabierzemy wprawy z perfekcyjnym komunikowaniu. Zacznijmy od nastawienia. Nasza psychika, nastrój, stan psychofizyczny ma ogromny wpływ na sposób komunikowania się. Doskonale znamy sytuacje, gdy kiepski humor, \'wstanie lewą nogą\' czy przygnębienie powodują ogólną niechęć jakichkolwiek kontaktów i drażliwość, prowadzącą do konfliktów, kłótni i nieporozumień. W pracy sekretarki widać to szczególnie ? zdarzało mi się prowadzić rozmowę telefoniczną z panią, która przez telefon miała głos jakby zaraz miała, brzydko mówiąc, \'zejść\', jakby przerzuciła przed chwilą tonę węgla. Zapewniam ? żadna to przyjemność. To jedno.