swietolodzian.pl

Czy to jednak uprawnione nadzieje i tezy? Wszyscy moi rozmówcy podkreślali istnienie bariery mentalnej, przeszkadzającej im w przekonaniu prawników do konieczności informowania otoczenia o ich działalności. Anna Garwolińska z firmy Glaubicz Garwolińska Consultants wyróżnia dwa podejścia: ?Jest grupa prawników, najczęściej starszego pokolenia, którzy uważają, że jakiekolwiek działania marketingowe czy komunikacyjne są niegodne prawnika. Powołują się na zawodowy etos i tradycję. Jest jednak i druga grupa ? mam wrażenie, że coraz bardziej liczna ? która dostrzega konieczność wysyłania do otoczenia komunikatów o swojej działalności i swoich osiągnięciach?. Agata Kurek-Stec, Marketing and Communication Manager w kancelarii prawnej Grynhoff, Woźny i Wspólnicy, zauważa także zupełny chaos terminologiczny, jaki w pewnej mierze też wpływa niekorzystnie na postrzeganie działań komunikacyjnych przez niektórych prawników. ?Zbyt wielu prawników utożsamia PR z marketingiem, a marketing bezpośrednio z reklamą. To zaś rodzi obawy, że marketing czy PR jest czymś niestosownym w kontekście zawodu prawniczego, tak samo niegodnym i zakazanym jak reklama?. Jeśli więc komunikacja jest sprowadzana jedynie do roli działań marketingowych, promocyjnych i reklamowych, to znaczy, że jej rola i znaczenie są źle rozumiane i prawdopodobnie niedoceniane. Może to być także sygnałem, że gdy prawnik mówi niechętnie o PR, to ma na myśli reklamę, a gdy mówi o działaniach marketingowych, to może wśród nich umiejscawiać także narzędzia public relations.